AIDS-voorlichtster Nonhlanhla: “Elke keer als ik voor zo'n klas met jongeren sta zie ik die honger naar kennis over de dreiging van HIV die boven hun hoofd hangt. Er zijn veel fabeltjes in omloop. Ik probeer die weg te nemen, maar elke keer zie je dat de jongens proberen onder de boodschap uit te komen door flauwe dingen te roepen. Ook het wc-bril-verhaal is hardnekkig en ‘als je met een maagd slaapt kan je AIDS genezen'.. Toch denk ik dat de goede en eerlijke boodschap die we brengen aankomt. Vooral de toneelstukjes die we doen, doet de monden openvallen omdat wij daarin dingen zeggen, die bij jongeren nog veel schaamte oproepen.”  

Ndlovu wil bijdragen aan een AIDS-vrije samenleving. We kunnen en moeten natuurlijk HIV-geïnfecteerden blijven behandelen, maar nog veel belangrijker is om de volgende generatie te behoeden voor het virus. Om die reden zijn we begonnen met een groot project om de schoolkinderen in het gebied te doordringen van de gevaren van AIDS en hoe ze kunnen voorkomen dat ze de ziekte krijgen. Daarom is het belangrijk om jongeren te bereiken die nog niet seksueel actief zijn.

Het is bekend dat jongeren van deze leeftijd niet zoveel aannemen van volwassenen, maar des te meer beïnvloed kunnen worden door leeftijdsgenoten. Onze voorlichtingsgroep bestaat dan ook voornamelijk uit goed getrainde leeftijdsgenoten, die via toneelstukjes, zang en lessen de boodschap over HIV/AIDS overbrengen. Er wordt ademloos gekeken en met rode oren geluisterd en gegiecheld als hun leeftijdsgenoten onderwerpen aansnijden als seks, uitsluiting, seksueel misbruik, SOA's en fabeltjes over de overdracht van HIV/AIDS. Met open mond volgen ze de toneelstukjes en dijenkletsend verwerken ze de herkenning. De jonge voorlichters waren werkloze jongeren uit het township Elandsdoorn die inmiddels getraind en gemotiveerd zijn om hun leeftijdsgenoten iets te leren. Veel van hen zijn zelf HIV-positief en weten dus waarover ze het hebben.  

Leerling 14 jaar: “Dat je HIV niet kan overbrengen door een zoen, je iemand gerust kan aanraken, op het zelfde toilet kan zitten en uit hetzelfde glas kunt drinken, wist ik allemaal niet. Ik was bang voor HIV. Bij ons praat je niet over seks.Iedereen fluistert over wie HIV zou hebben. Dat deze groep zomaar over al die dingen praat, vind ik heel moedig.”  
 

Naast de scholieren-voorlichting probeert Ndlovu ook op andere manieren de aandacht voor HIV/AIDS te vragen. Onder meer door middel van een reeks van ‘billboards' op de hoofdwegen in het gebied, met slogans die de aandacht vestigen op de vernietigende crisis die alle aspecten van het leven ontwricht. De belangrijkste boodschap van die borden is: HIV is geen schande, vrij veilig en laat je testen, ook al ben je niet ziek.

Het voorlichtingsproject is niet alleen op scholen actief maar ook op grote boerderijen, in de mijnen, in gevangenissen en probeert daarnaast traditionele dokters en professionele sekswerkers te bereiken om te praten over de mythes omtrent en de risico's van HIV/AIDS.